پایگاه خبری میاندوآب پرس در آستانه انتخاب شهردار میاندوآب توسط اعضای شورای شهر برای افکار سنجی اقدام به برگزاری نظرسنجی در سه پلتفرم، پراستفاده مردم(پیامک، تلگرام و اینیستاگرام) کرد که نتایج قابل توجهی به دست آمد.

خواست و مطالبه مردمی که در نظرسنجی شرکت کردند به عنوان گزینه اول بازگشت عبدالله عبداللهی شهردار سابق و موفق میاندوآب طی سالهای 92 تا 95 بود و اصغر صادقی چهره جدید هم به عنوان گزینه بعدی انتخاب شد و همچنین محمدعلی شریفی هم در این لیست از گزینه هایی بود که شرکت کننده ها خواستار شهردار شدنش شدند.

در نظرسنجی پیامکی عبدالله عبداللهی و اصغر صادقی با اختلاف ملموس و بسیار زیاد از دیگر گزینه ها به ترتیب اول و دوم شدند، شرکت کننده های پیامکی این نظر سنجی معتقدند عبداللهی گزینه بهتری برای تصدی پست شهرداری میاندوآب است.

اما در نظرسنجی استوری انیستاگرام هم عبدالهی و صادقی در رتبه های نخست قرار گرفتند با این تفاوت که این بار نفر اول با دیگر گزینه ها اختلاف بسیار زیادی داشت، به نظر می رسد فعالان انیستاگرامی شهرمان به شدت به بازگشت عبداللهی شهردار سابق به راس مدیریت شهری اعتقاد دارند.

اما در نظرسنجی کانال تلگرامی شریفی و عبداللهی دو نفر اول نظرسنجی شدند و در این نظرسنجی 4 نفر اول تعداد رای های نزدیک به هم داشتند، در این پلتفرم هم که بعد از فیلترینگ همچنان یکی از منابع خبری مورد استفاده مردم است، شرکت کننده ها ترجیه دادند گزینه جدید و جوانی رو برای تصدی پشت شهرداری میاندوآب انتخاب کنند.

26 دی ماه سال گذشته بابک قدیمی شهردار سابق میاندوآب از سمت خود استعفا داد و شورای شهر وحید اصغری پور را به عنوان سرپرست انتخاب کرد و هنوز جلسه ای برای انتخاب شهردار ترتیب نداده است، اما طبق شنیده ها دستور جلسه امروز شورای شهر انتخاب شهردار خواهد بود و باید دید اعضای شورای شهر حاضر به تمکین از خواسته مردم هستند یا گزینه جدیدی برای مدیریت شهری انتخاب خواهند کرد، این می تواند یک آزمون دیگری برای سنجش عیار اعضای شورا در مقابل خواست موکلین خود باشد.

خبرنگار؛ منوچهر آقایی

سردبیر؛ فریده چتری

وی بعد از شهادت برادرش اسماعیل مبارزه ی خود را با ظلم آغاز کرد.

ستار خان را میتوان بنیان گذار مشروطه در ایران خواند

مقاومتش در برابر قوای عظیم روس و قشون محمدعلی شاه او را به یک قهرمان افسانه ای تبدیل کرد.

در دوره ی استبداد صغیر زمانی که روس و انگلیس وارد آزربایجان شدند تبریز به محاصره در آمد و سر قشون روس از ستارخان خواست تازیر پرچم روس برود ولی ستارخان اینگونه جواب داد ""من میخواهم هفت دولت را زیر بیرق #امیرالمومنین قرار دهم آن وقت شما میخواهید زیر پرچم روس بروم؟! هرگز

ستار خان در گوشه ای از خاطرات خود نوشته است: من هیچوقت گریه نمیکنم چون اگر اشک میریختم آذربایجان شکست میخورد.اما در مشروطه دوبار دریک روز اشک ریختم

حدود 9 ماه بود تحت فشار بودیم، بدون غذا و لباس هنگام بیرون آمدن از قرارگاه چشمم به یک زن بچه در بغلش افتاد.کودک از بغل مادر افتاد پایین و از شدت گرسنکی خاک و ریشه هارا خورد.

باخودم گفتم الان آن زن میگوید لعنت به ستار خان که مارو در چنین وضعی قرار داد

اما مادر کودک آمد و بچه اش را بغل کرد و گفت عیبی ندارد

خاک میخوریم

اما خاک نمیدهیم

ستار خان در 25 آبان 1293 در تهران بر اثر اصابت گلوله و عفونت به شهادت رسید.

آرامگاه وی در شهر ری در جوار شاه عبدالعظیم است

خبرنگار؛ حامد کوهی

سردبیر؛ منوچهر آقایی 

دنیای اقتصاد نوشت: در یک دهه اخیر اشتغال زنان در ایران، با نوسانات قابل توجهی روبه‌رو بوده است. به نظر می‌رسد «تحریم‌های اقتصادی» و «کرونا» دو عامل اثرگذار بر کاهش میزان مشارکت اقتصادی زنان و افت سهم اشتغال آنان در بازار کار بوده‌اند.

حال باید عامل سوم، یعنی اختلال اینترنتی نیز به آنها افزوده شود. مطابق برآوردها، زنان سهم قابل توجهی در مشاغل فضای اینترنت داشتند که تحولات هفته‌های اخیر، ضربه جدیدی به اشتغال آنها وارد کرده است. با تحلیل آخرین آمارها، وضعیت نوسانی اشتغال زنان را بررسی کرده است.

مقایسه میزان فعالیت اقتصادی زنان ایران با میانگین جهانی نشان‌دهنده یک شکاف قابل‌توجه است. میانگین جهانی مشارکت اقتصادی زنانی که در سن کار هستند حدود 50درصد است.

این در حالی است که در دو فصل ابتدایی سال جاری تنها 7/ 13درصد از زنان بالای 15 سال ایران مشارکت اقتصادی داشتند. شرایط نابسامان اقتصادی سال‌های گذشته موجب شده است اشتغال در ایران به صورت کلی با چالش مواجه باشد.

تحت‌تاثیر این مساله اشتغال زنان نیز به صورت چشمگیری کم بوده است. بررسی مشارکت اقتصادی زنان در دهه 1390 بیانگر آن است که این نسبت به صورت کلی با افت‌و‌خیر همراه بوده اما پس از شیوع کرونا مشارکت اقتصادی زنان کاهشی و پس از واکسیناسیون و عبور از بحران نیز روند کاهش متوقف نشده است.

دلیل این امر را می‌توان در از میان رفتن بسیاری از مشترنت موجب شده بار دیگر مشاغل خرد و خانگی در معرض خطر قرار گیرند. بدیهی است در شرایطی که زنان بستر مناسبی برای مشارکت اقتصادی نداشته باشند، شکاف قابل‌توجهی میان فعالیت اقتصادی زنان و مردان در کشور به وجود می‌آید.

به صورت کلی می‌توان گفت 3 عامل «تحریم‌های اقتصادی»، «شیوع کرونا» و «اختلال اینترنت» موجب شده بستر اشتغال زنان در کشور بیش از پیش ناهموار شود.

خبرنگار؛ منوچهر آقایی
سردبیر؛ فریده چتری

روز ۲۸ سپتامبر: روز جهانی خبر - سازمان‌دهندگان روز جهانی خبر، بنیاد روزنامه‌نگاری کانادا (CJF) و انجمن جهانی ویراستاران، انتظار دارند بیش از 500 سازمان خبری از روز جهانی خبر به‌عنوان بستری برای نشان دادن ارزش روزنامه‌نگاری مبتنی بر واقعیت استفاده کنند.

به گزارش میاندوآب پرس و به نقل از شبکه اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی ایران _ در دوران غریبی به سرمی بریم. جنگ در قلب اروپا در جریان است و تنش بی منطق جاری زمستان طولانی و دشواری را رقم می زند.

بهای خوراکی و سوخت بسیار بالا رفته و چالش و گرسنگی را ، حتی برای جوامع آسیب پذیری که دور از این تنش به سر می برند، تشدید کرده است.

تنشها در شرق آسیا و در میانه رقابت بین ایالات متحده و چین تایوان را به نقطه حساس بدل کرده اند که ممکن است محلی برای یک اختلاف عمده و اساسی باشد که هیچ کس خواهان دیدن آن نیست.

در بحبوحه این مشکلات، گزارش تغییرات عمده اقلیمی مثل سیل های مرگبار و آتش سوزی های گسترده و خشکسالی های نابود کننده در سراسر جهان زنگ خطر بحران اقلیمی را به صدا درآورده اند و نشان از آن دارند که پرداختن به مشکلات زیست محیطی و حل چالش‌های آن به گونه روزافزونی دشوارتر می شود.

تعجبی ندارد که مخاطبان خبر می گویند از دنبال کردن اخبار خسته شده اند. مردم نگران تحولات جاری هستند و نگران آن که ممکن است این تحولات به کجا بیانجامد.

اطلاعات غلط و جعلی به مشکلات کنونی دامن می زند. بخشی از آن به عمد منتشر می شود تا عقیده مردم را تغییر دهد و بخشی هم به طور غیرعمد یا حتی بی اندیشه و غرض قبلی در شبکه های اجتماعی منتشر می شود.

در زمان‌هایی این چنین است که روز جهانی خبر که روز ۲۸ سپتامبر گرامی داشته می شود، اهمیتی دوچندان می یابد. امروز به اهمیت خبرنگاری و نقشی که دارد، می پردازیم.

سازمان‌دهندگان روز جهانی خبر، بنیاد روزنامه‌نگاری کانادا (CJF) و انجمن جهانی ویراستاران، انتظار دارند بیش از 500 سازمان خبری از روز جهانی خبر به‌عنوان بستری برای نشان دادن ارزش روزنامه‌نگاری مبتنی بر واقعیت استفاده کنند.

چگونه می توان به بهترین شیوه خبرنگاری را به شکلی اجرا کرد و به جامعه ارائه داد که بیشترین اثرگذاری مثبت را بر دموکراسی داشته باشد، و آنچه باشد که دموکراسی جوامع به‌ آن پایبند است؟

اطلاعات معتبر، موثق، قابل اتکا و به هنگام، برای مقابله با چالش های روبه رویمان حیاتی هستند. با آن که دیدگاه های شخصی هریک از ما محترم است، همه ما از واقعیات موثق مطلع نیستیم. بدون توافق نظر بر سر واقعیات، از منطق نیز به همان اندازه فاصله خواهیم گرفت.

کار خبرنگاری دقیق و حرفه ای و قابل اعتماد، مستلزم سختکوشی و راستی آزمایی و تحقیق خبرنگاران است. شگفتی ندارد که مخاطبان این روزها در پی صداهای قابل اعتماد هستند، چه برای شنیدن و خواندن خبر، چه اطلاع از تحلیل و دیدگاه.

اما ورای آن، مخاطبان به انگیزه نیز نیاز دارند. می خواهند راه حل مشکلاتی را که با آنها روبه رویند، بشنوند، به ویژه در جوامعی که صدای آنها کمتر شنیده می شود.

به نمونه های بسیاری از این نوع گزارش ها و برنامه ها که مورد اقبال عمومی قرار گرفته، در website وبسایت روز جهانی خبر اشاره شده است. مهم آن است که در عمل نشان دهید، نه آن که به زبان بگویید.

آوردن نمونه هایی از نوشته های جورج ارول این روزها مناسبت بسیاری دارد. وی در سال ۱۹۴۶ در مطلبی با عنوان «چرا می نویسم» نوشت که همه نوع نوشتار اما شاید به ویژه نوشتار خبرنگاری هدف سیاسی دارد و در پی آن است که داستان خوبی را نیز تعریف کند. او نوشت که حس بی عدالتی و غرض ورزی سیاسی در میان عواملی است که سبب نگرانی وی می شوند. سخنان او امروز نیز درست و قابل اتکاء هستند.

او می نویسد که نمی تواند کار نوشتن کتاب یا حتی یک مقاله بلند برای مجله ای را، انجام دهد مگر دست کم بخشی از آن به قصد زیبایی یابی باشد و در پی یافتن نوشتاری که هم محتوای قابل اعتمادی داشته باشد و هم زیبایی کلام.

ارول می نویسد که کار نوشتار و خبرنگاری عجین کردن آنچه دوست می داریم و آنچه را که دوست نمی داریم با فعالیت های جمعی و به دور از انزوایی است که عصر کنونی بر همه ما تحمیل کرده است.

در سال ۱۹۴۶ چنین بوده و از آن پس، به ویژه اکنون نیز، همین گونه است.

Warren Fernandez مدیر گروه جهانی سردبیران است که زیرمجموعه ای است از انجمن ناشران خبر. وی همچنین سردبیر The Straits Times در سنگاپور است.

World News Day یک پویش جهانی اتاق های خبر برای پرداختن به ارزش خبرنگاری است که از سوی زیرمجموعه سردبیران انجمن جهانی ناشران خبر در مشارکت با Canadian Journalism Foundation منتشر می شود.

نوشته Warren Fernandez

Sep 28, 2022

منبع: ijnet

خبرنگار؛ منوچهر آقایی

سردبیر؛ فریده چتری

بوی بد و ماندگی، بوی خاک و گندیدگی، بوی ماهی، بوی نان کپک زده و… همه و همه خلاصه آن چیزی است که حالا مدتی است ‌میاندوآبی ها با وجود آن نمی‌توانند طعم گوارای آب را در دهان خود مزه مزه کنند و این را می توان در پیام های متعددی که هر روز برای تحریریه میاندوآب پرس ارسال می شود و مردم ناراحت هستند از اینکه چرا توجهی نمی شود، فهمید.

مسئولین اداره آب و فاضلاب هم در پسِ هر انتقادی در فضای مجازی، با یک جوابیه‌ی عریض و طویل به ذکر این نکته که این حرف‌ها شایعه است و آب شرب آلوده نیست، بسنده می‌کنند، هر چند با پیگیری های که انجام داده ایم اگر مشکلی هم باشد در تصفیه خانه است و مدیریت این مجموعه هم با آب منطقه ای آذربایجان شرقی است و ما عاجز از پیدا کردن مسئول پاسخگو

اما این روزها پیام‌های ارسالی مخاطبین گویای این موضوع است که مشکل طعم و بوی تعفن آب شرب در برخی مناطق شهری کمتر و در برخی نقاط بیشتر قابل درک است و شهروندان اذعان می‌کنند دچار مشکلات گوارشی شده و هر از گاهی بی‌دلیل از شدت دل درد راهی درمانگاه و بیمارستان می‌شوند.

به‌نظر می‌رسد، در وانفسای مشکلات متعددی که هر روز و هر روز اغلب شهروندان با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده و صبوری پیشه می‌کنند؛ تامین امنیت و سلامت حداقلی برای شهروندان آنقدرها مشکل نباشد و بتوان از آن به عنوان بدیهی‌ترین حقوق شهروندی یاد کرد.

خبرنگار؛ محمد مشمول

سردبیر؛ منوچهر آقایی

همانطور که قابل مشاهده است، تعداد فوت‌ طی این سال‌ها با شیب بسیار کم رو به رشد بوده است. اما ناگهان در سال 98 شاهد افزایش 20 هزار نفری نسبت به سال قبل هستیم. سپس در سال 99 با افزایش 110 هزارنفری نسبت به سال 98، یا به روایت دقیق‌تر افزایش 130 هزار نفری نسبت به میانگین چند سال قبل از خود، تعداد فوت‌ها به رقم بیسابقه 507 هزار نفر رسیده است.

از طرفی طبق آمار ثبت احوال از رویدادهای حیاتی 22 هفته ابتدایی سال 1400، تعداد فوت ایرانیان در این مدت 224960 نفر بوده است. این در حالی است که در زمان مشابه، یعنی 22 هفته ابتدایی سال 98 (قبل از ورود کرونا) تعداد فوت‌ها معادل 153899 نفر بوده است. در نتیجه اینجا نیز شاهد افزایش حدودا 70 هزارنفری جان‌باختگان هستیم.

بنابراین در یک جمع‌بندی از مطالبی که تاکنون عرض شد می‌توان گفت در دوره کرونا، یعنی از زمستان 98 تاکنون، حداقل 220 هزار نفر بیش از تعداد متعارف و روند مرگ‌ومیر در سال‌های گذشته در کشور فوت کرده‌اند.

نکته مهم دیگر این است که به دلیل کاهش تعداد مسافرت‌ها در دوره کرونا و در نتیجه کاهش تعداد تلفات حوادث جاده‌ای، می‌بایست این رقم را نیز در محاسبات در نظر بگیریم. طبق پژوهش انجام شده توسط مرکز آمار ایران، در سال 97 مجموعا 33 هزار فوت در اثر حوادث رانندگی (فوت در صحنه و یا ناشی از اثرات جراحات) در کشور ثبت شده است. از طرفی طبق اعلام محمد اسماعیل مطلق، رییس اداره مدیریت کاهش خطر بلایای وزارت بهداشت، تعداد حوادث رانندگی جاده‌ای در دوره کرونا تقریبا نصف شده‌است. بنابراین می‌توان در یک برآورد نه چندان دقیق این‌طور گفت که در طی یک سال و نیم از وجود کرونا، می‌بایست چیزی در حدود 25 هزار نفر کمتر از معمول مرگ‌ومیر می‌داشتیم.

تلفات کرونا در ایران نزدیک به دویست و پنجاه هزار نفر!

درنتیجه می‌توان گفت آمار تلفات مستقیم و غیرمستقیم کرونا در ایران می‌بایست چیزی درحدود 245 هزار نفر تا 29ام مردادماه 1400 باشد. مقایسه این عدد با آمار رسمی اعلام‌شده، یعنی حدود صدهزار نفر، بیانگر وجود فاصله 2.4 برابری بین آمار جان‌باختگان حقیقی و آمار رسمی است.

وجود این تفاوت لزوما به معنی تعمد در کم اعلام کردن آمار نیست. همان‌طور که بالاتر اشاره شد، دلایل منطقی برای فاصله بین آمار رسمی و حقیقی وجود دارد. با این حال آگاهی از اینکه خسارت واقعی کرونا به جامعه ایرانی، چیزی نزدیک به 250 هزار نفر تلفات تا این زمان بوده است باعث می‌شود درک بهتری از اهمیت مسئله و لزوم اتخاذ تدابیر جدی‌تر برای کنترل این بیماری داشته باشیم.

دلارِ به مرز ۲۶هزار تومان رسیده؛ دلاری که هر روز چشم‌های نگران به گیشة صرافی‌ها باید شاهد بی‌ثباتی آن باشند؛ دلاری که افسار اقتصاد ایران را در دست گرفته؛ دلاری که بسیاری کسب و کارها، تجارت‌ها و حتی زندگی‌ها را با بی‌رحمی به درة کسادی پرت کرده است.

بسیاری از کارشناسان،کارگزاران و مدیران، تلاطم در قیمت ارز و ترمز بریدن دلار را ناشی از مسائل مختلفی عنوان می‌کنند مانند: تحریم-بسته شدن سوئیفت-اف.ای.تی.اف-سیاست‌های ظالمانة آمریکا و به‌ویژه سیاست ضد انسانی فشار حداکثری کاخ سفید و...

در این میان حتی برخی این ساز را کوک می‌کنند که گویا دولت به عمد برای کسری بودجة خود دلار را گران می‌کند؛ و همین ادعا هم دست‌آویز معاندین نظام می‌شود که با فرصت‌طلبی بگویند: «تنها راه باقی‌ماندة (نظام) برای حل کسری بودجه، دست کردن در جیب مردم با افزایش نرخ ارز است!» (سایت منافقین-۱۶ تیر۹۹)

اما علت ریشه‌ای سقوط پیاپی قیمت ارز چیست؟

البته هر تلاطم سیاسی بر اقتصاد هر کشور تأثیرات مشخصی دارد. ارزش ارز و پول ملی نیز یکی از عقربه‌های سنجش وضعیت اقتصادی است. از این رو فراز و نشیب‌های سیاسی تأثیرات خود را در قیمت ارز نشان می‌دهند.

اما این تأثیر نمی‌تواند و نباید تا حدی باشد که آنچنان تکانی به بازار ارز وارد کند که یکباره شاهد افزایش لجام‌گسیختة قیمت دلار و بی‌ارزش شدن پول ملی باشیم.

برای نمونه، ژاپن در مارس ۲۰۱۱-اسفند ۱۳۸۹ شاهد فاجعة سونامی و در پی آن انفجار نیروگاه اتمی فوکوشیما بود. این رخداد چنان ضربة سنگینی به سیاست و اقتصاد ژاپن وارد کرد که بسیاری از کارشناسان آن را «چرنوبیل ژاپن» نامیدند. آنها تحلیل کردند همانطور که فاجعة چرنوبیل، (به گفتة گورباچف) کمر اقتصاد شوروی را شکست، ژاپن نیز از این فاجعه کمر صاف نخواهد کرد.

اما شگفتی آنجا بود که ارزش ین (پول ملی ژاپن) جز در حد بسیار جزئی و موقت، دچار تلاطم نشد. چرا؟

علت زیرساخت بسیار قوی و ریشه‌ای تولید و پایه‌های اقتصادی ژاپن بود. بنیه اقتصاد این کشور آنچنان قوی بود که توانست ضربة‌ فوکوشیما را تحمل کرده، آن را دفع کند و اجازه ندهد تأثیر خود را بر روی اقتصاد و ارزش ین بگذارد.

این دقیقا همان نقطة‌ ضعف اقتصاد ایران است. اگر به ساختار و بافت اقتصادی ایران نگاه کنیم، اساسا پایه و ریشه‌ای عمیق ندارد. اقتصاد ایران به‌طور سنتی (از زمان مشروطه) اقتصادی تجاری بوده و نه اقتصادی بر پایة صنایع سنگین و کارخانه‌ها و کارگاه‌هایی با تولید تضمین‌دار پایه. بی‌جهت نیست که روبنای این وضعیت هم شکل‌گیری یک «بورژوازی تجاری» به جای «بورژوازی صنعتی و ریشه‌دار» در ایران است.

یک علت این اقتصاد تجاری، وضعیت جغرافیا و ژئوپلتیک ایران است. در زمان قاجار از آنجا که ایران در چهارراه جهان، میان شرق آسیا، دنیای عرب، دروازة اروپا (ترکیه) قرار داشت؛ از آنجا که روسیة‌ تزاری به شدت نیاز به آبهای آزاد خلیج فارس داشت و استعمار پیر انگلیس برای رسیدن به بزرگترین مستعمرة خود، یعنی هند، ایران را مسیر و سرپل خود قرار داده بود، لاجرم اقتصاد تجارتی در ایران ریشه دوانید. همین باعث شد ریشه‌های اقتصاد بنیادین و صنعتی خشک شود. وضعیتی که اقتصاد ایران را در برابر هر باد و تندباد سیاسی-اجتماعی، به شدت دچار تلاطم کرده که خود را از جمله در بی‌دنده و ترمز بودن قیمت ارز نشان می‌دهد.

راه‌حل چیست؟

راه‌حل ریشه‌ای برای مهار قمیت ارز، نه پول پاشی (تزریق دلار)، نه راه‌حل‌های موقت و مسکن‌های اقتصادیاست. راه‌حل در یک دگرگونی ریشه‌ای برای تغییر ساخت و بازسازی جدی بافت اقتصاد کشور است. راه‌حل رها شدن از اقتصاد تک محصولی و نفت محور، و حرکت به سمت اقتصادی آمیخته و پویا است. همان که مقام معظم رهبری تأکید دارند: «اگر مسئولان هوشیارانه عمل کنند، می‌توان... اقتصاد کشور را از وابستگی به نفت که عامل مهم بسیاری از مشکلات است، نجات داد» (۱۹بهمن۹۸).

این را هم در نظر بگیریم که ایران با دارا بودن ۵۵میلیارد تن و تنوع بالاتر از ۶۴ نوع مادة‌ معدنی، از کشورهای سرشار جهان در زمینة‌ مواد معدنی است. متأسفانه نبود اقتصادی بنیادین و قرار داشتن اقتصاد تجاری در موضع هژمونیک، باعث شده دچار آفت «خام فروشی» این مواد شویم.

پس کافی‌ست به جای خام‌فروشی، در زمینة پایه‌های تولید سرمایه‌گذاری جدی صورت گیرد، آنگاه در درازمدت کشور ما تبدیل به یک کشور با محصولات چندین‌گانه و صنعتی خواهد شد.

نتیجه:

تا زمانی که پایه‌های تولید و اقتصاد کشور تک محصولی و نابسامان است، هر تلاطم سیاسی-اجتماعی تاثیر بلافصل بر اقتصاد گذاشته و آن را دچار بحران می‌کند. یکی از شاخص‌های بحران اقتصادی نیز بالا و پایین شدن‌های زیاد و ناگهانی قیمت ارز است که اکنون شاهد ویرانگری آن هستیم.

اما با ساختن زیربنای قوی اقتصادی (که با رهایی از اقتصاد نفت‌محور می‌گذرد) هر تنش سیاسی-اجتماعی تنها تاثیراتی جزئی بر اقتصاد خواهد گذاشت، بدنة اقتصاد صنعتی توان دفع آن را خواهد داشت و دیگر شاهد سقوط قیمت ارز و ترمز بریدن قیمت دلار نخواهیم بود.

نویسنده: دکتر احمد چمران

هشدار سازمان جهانی بهداشت: نوشیدن الکل کرونا را از بین نمی‌برد اما باعث افزایش خشونت‌ها می‌شود.